32 بذل و بخششهاى خليفه به مروان خليفه به عموزاده و شوهر دخترش ام ابان كه مروان بن حكم بن ابو العاص باشد يك پنجم از همه ى غنائم افريقيه را كه ( 000 / 500 ) دينار طلا مىشد بخشيد و در همين باره است كه عبد الرحمن بن حنبل جمحى كندى خطاب به خليفه مىگويد : « - با سختترين گونه اى كه به توان - به خدا سوگند ياد مىكنم كه خدا هيچ كارى را مهمل رها نكرده است . ولى تو براى ما آشوبى آفريدى تا براى تو ( به وسيله ى تو ؟ ) آزموده شويم يا تو خود آزموده شوى به راستى كه آن دو خليفه ى درستكار نشانه‌هاى راه راست را بيان كردند و راهنمائى بر همان است . نه از سر نيرنگ درمى را بر گرفتند و نه درهمى در كار هوس نهادند . آن لعنتى را خواندى و به خود نزديك كردى و اين با روش گذشتگانت مخالف بود و - با ستمكارى در حق بندگان - خمس ايشان را به مروان بخشيدى و چراگاه اختصاصى درست كردى . » ابن قتيبه در المعارف ص 84 و ابو الفدا در تاريخ خود 1 / 168 ، گزارشى به گونه ى بالا دارند و بلاذرى در الانساب 5 / 38 شعرهائى شبيه شعرهاى بالا را آورده و آن را از اسلم بن اوس بن بجره ى ساعدى خزرجى دانسته و او همان است